Ik bak brood

12 oktober 2014

Vrijdag kwam mijn Rotterdamse vriendinnetje bij mij logeren. Vier jaar lang woonden we in dezelfde stad. Door en met haar heb ik Rotterdam leren kennen, en zonder haar is Rotterdam eigenlijk niet Rotterdam. En nu woont ze in Den Haag, en niet meer twee straten verderop.

Vrijdag kwam ze voor het eerst bij mij logeren. Wat heel gek was, maar eigenlijk wel heel erg fijn.

Samen maakten we een avondwandeling toen ik haar van het station had opgehaald. Nog even langs haar lege kamer, langs het huis waar zij haar hele kunstacademieperiode heeft gewoond, op het half jaar in Stockholm na. De kamer waar we op het dakterras 's avonds wijntjes hebben gedronken en alle lichtjes in de donkere stad konden zien. Waar nu een lief cadeautje lag te wachten. Waar we samen hebben gekookt en gegeten, en gelachen en gehuild en geslapen. Ons mooi hebben gemaakt voor de fijnste feestjes en de meest stomme feestjes. En waar we de beste vriendinnen zijn geworden. Eigenlijk best gek dat Laura daar nu weg is; het was altijd zo normaal, haar kamer op de JCstraat, het was haar prachtige kamer met veel licht en glas-in-lood en haar krakkemikkige keuken en mini wc.

En vrijdag kwam ze voor het eerst bij mij logeren. Wat heel gek was, maar eigenlijk wel heel erg fijn! Met een kat bij haar voeteneinde viel ze in slaap en de volgende dag maakten we havermout. En daarna gingen we naar de Markthal, waar we nooit kwamen omdat we koffie gingen drinken bij de nieuwe Donner en ruziënde mannen zagen. Omdat ik per se een Moleskine-agenda wilde en omdat we daarna Pomms gingen eten. Dus nu mag Laura snel weer langs komen, zodat we alsnog naar de Markthal gaan.
Ik ga er maar voor zorgen dat Laura genoeg redenen heeft om vaak genoeg terug naar Rotterdam te komen.

's Avonds fietsen Lucas en ik over de Erasmusbrug naar LantarenVenster. Daar zagen we een mooie film van Anton Corbijn, A Most Wanted Man. Aanradertje. En vandaag heb ik nergens zin in. Het huis ruikt naar pompoenbroodjes want die heb ik gebakken en verder lees ik De Reünie van Simone van der Vlugt. Vanavond maar op tijd naar bed, zodat ik morgen wel weer zin heb om wat te gaan doen. Huiswerk maken bijvoorbeeld, ha ha.

Fijne zondag verder! En ohja, over een paar daagjes maak ik bekend wie mijn fijne giveaway heeft gewonnen :).

3 gedachten:

  1. Soms lijkt het net of mijn reacties verdwijnen :( Ik heb deze blogpost al een aantal keer gelezen en neem me telkens weer voor om een berichtje te posten maar vergeet het dan - blijkbaar - altijd weer. Wat ben je toch een lief vriendinnetje, en wat beschrijf je het weer fijn!

    BeantwoordenVerwijderen