012

9 januari 2012

Iedereen kent het wel: een vriend of vriendin waar je altijd bij terecht kan en waar je ontzettend veel om geeft. Ik heb er ook zo een. Ze heet Renée en woont nu al een tijdje in Gent, omdat ze daar diergeneeskunde studeert. Hierdoor zie ik haar wat minder, maar we spreken elkaar nog veel via het internet. Doordat ze ver weg zit, lijkt het alsof ik haar meer ga missen. 'Uit het oog, uit het hart' geldt niet voor ons!

In november vorig jaar ben ik naar haar toe gegaan, in Gent. Ik moest er wat lesjes voor skippen, maar dat vond ik helemaal niet erg! Lucas ging me uitzwaaien op Rotterdam Centraal en ik ging voor het eerst naar het buitenland reizen in m'n eentje. Ik had al 18 keer gecontroleerd of ik wel m'n tickets had, m'n portemonnee, telefoon en sleutels. Er werd omgeroepen dat de Fyra niet reed, en dat de passagiers daarvan maar met mijn trein mee moesten. Het werd een drukte van jewelste! Lucas zei dat ik flink vooraan moest staan, en echt moest zorgen dat ik een plekje had om te zitten. Ik dacht dat dat sowieso wel zou lukken.. iemand zo'n kaartje laten betalen en dan niet eens kunnen zitten? Toch luisterde ik braaf, en dat was maar goed ook! Ik kreeg een plekje naast een Fransman, aan wie ik in het Nederland vroeg ik of naast hem mocht zitten. Bij het raam, maar wel achteruit. En laat ik nou last van wagenziekte hebben. Gelukkig zijn er wonderpillen die hun werk goed doen.
Lucas ging me bij het raam uitzwaaien en tekende, zo lief als hij is, een hartje op mijn raam. De gehele reis tot Antwerpen heb ik de wereld gezien door zijn hartje.

 
Nadat ik in Antwerpen aangekomen was, moest ik overstappen op de trein naar Gent-Sint-Pieters. Daar had ik zo'n 5 minuten voor. Ik ben nog nooit op het station van Antwerpen geweest, en het was GROOT! Verbazingwekkend snel had ik mijn goeie trein gevonden, gelukkig. Ik was bij voorbaat al gaan stressen, wat als ik het goede perron niet kan vinden en ik mijn trein mis?!
Na een uur reizen in minder snel tempo, kwam ik aan in Gent. Dit was een heel oud station, heel mooi. Best klein, dat wel.


Ik ging de trap naar beneden met kriebels in m'n buik en op zoek naar Renée. Na 5 keer 360 graden te hebben gedraaid in de stationshal, smste ik haar. En.. daar was ze!
Op haar fiets gingen we naar haar kamer. Ze woont daar samen met een oud klasgenootje en nu studiegenootje, maar die was nu bij haar ouders. Het was immers weekend.
Renée heeft heerlijk voor me gekookt, en daarna besloten we de stad in te gaan. We gingen naar de kermis, die pas vanaf vandaag open was. Het was heel gezellig en helemaal in de kerstsferen.

Het was een heerlijke avond. We hebben bij haar thuis nog tot slapens aan toe de serie Awkward gekeken.

De volgende dag, zaterdag, gingen we de stad in. Ik had de vorige avond al gezien dat Gent uit een prachtig staaltje architectuur bestaat en de binnenstad bevestigde dit. We hebben echt een super middag gehad, ook al zijn we gewoon de stad in geweest. Maar het was zo gezellig, en Gent is overweldigend mooi! Ik heb een echte Belgische wafel op en een heerlijke cappuccino, bij Renée haar geliefde cafeetje OR.

Rond 3 uur was het weer tijd om naar huis te gaan.. Ik moest weer overstappen op Antwerpen Centraal en dan richting Rotterdam. Ik ga binnenkort echt weer terug, want we hebben het heel leuk gehad!


2 gedachten:

  1. vind dit echt superlief van je sann!<3 daar zijn geen woorden voor!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Sannelief, wat een eer :) tuurlijk mag je mijn foto's in je beeldbank doen, jij altijd! Ik ben zo blij met mijn negatieven scanner, het werkt echt super goed. Ik zal hem een keertje aan je laten zien.

    Renée mag blij zijn met zo'n goed en leuk vriendinnetje! Heel lief verhaaltje.

    BeantwoordenVerwijderen